helmond brandevoort

Sinds 1 april 2008 woont mijn moeder in Helmond Brandevoort, een reconstructie van de Amsterdamse grachtengordel, maar dan in VINEX variant. Vrij Nederland heeft lang geleden wel eens geschreven over deze surrealistische wijk, waar de huizen pal tegenover station altijd de gordijnen open hebben staan en waar je dan louter perfecte interieurs ziet, laten we zeggen: ruim ten noorden van IKEA-prijsbeleid. Wel de meubels, maar geen mensen! In die hele straat heb ik in alle jaren dat ik daar passeer nog nooit een levend mens binnen gezien.

Sinds mijn moeder hier woont (overigens zeer tevreden, de voorzieningen zijn uitstekend) verwonder ik me over het werkelijk schitterende gietijzeren afdak centraal in de wijk, een plek die schreeuwt om een fijn, een-daags event voor en door de bewoners. Nu is er alleen een wekelijkse biomarkt en de jaarlijkse Charles Dickens kerstmarkt. Ik mijmer in de stijl van David Byrne’s regiedebuut True Stories (1986) vaak over deze wonderlijke plek en over deze prachtige constructie van gietijzer en glas.

Voor wie True Stories niet kent: dat is een heerlijke mockumentary, waarin Byrne als een soort warped anchorman, rijdend in een ruim bemeten Amerikaanse auto en voorzien van een even ruim vallende cowboyhoed, de kijker een rondleiding geeft doorheen het fictieve stadje Virgil, Texas, alwaar de bewoners (waaronder John Goodman in een glansrol) zich opmaken voor hun Celebration of Specialness, een groot jaarlijks buurtfeest. Gek, volgens mij heeft de film destijds niet heel veel impact gehad maar hoe vaak moet ik niet denken aan de prachtige beelden en het droogkomisch commentaar van Byrne, als een antropoloog op Mars zich verwonderend over de lokale gebruiken en paradijsvogels.

Citaat uit de film, denk er Byrne’s unieke stem bij: “Metal buildings are the dream that Modern Architects had at the beginning of this century. It has finally come true, but they themselves don’t realize it. That’s because it doesn’t take an Architect to build a metal building. You just order them out of a catalog – comes with a bunch of guys who put it together in a couple of days, maybe a week. And there you go – you’re all set to go into business – just slap a sign out front.”

Inmiddels woon ik op vier uur sporen van Brandevoort, maar dat feest met ambachtelijk eten, livemuziek van lokale bandjes en 1 internationale artiest, plus wat tweedehands boekenkraampjes moest er toch maar eens van komen.