Ineens realiseer ik me dat ik in 2021 bij TZUM een inzending deed voor mooiste literaire zin van het jaar, en dat die zin van Stefan Hertmans zo schoon de sfeer in Gent schetst. En nu woon ik in Gent!
Stefan Hertmans – De opgang (genomineerd door Gijs van der Kroef en Jaïr Tchong, blz. 89)
– De maan en de zon, gelijktijdig en bleek in de uitgeklaarde koele lucht, lijken te wachten wie het van de ander zal winnen, boven een provinciestad die naar het einde van de ochtend sukkelt; in dit ogenblik van onbeslistheid ontstaan hier en daar klonteringen van voertuigen, wolken uitlaatgassen, aberraties in de stroom van het verkeer, er klinkt gefoeter en getoeter, het bellen van fietsers en het schelden van voetgangers; in de afwisseling van lauwe windvlagen, korte opklaringen en het dan weer kortstondig toenemen van snel overdrijvende bewolking wervelt de blauwige smog bolvormig door de Grauwpoort en over het Sluizeken, als stepperollers door de woestijn van Utah of Arizona; een vrachtwagen met een dikke rode motorkap gromt zich achterwaarts door een stroom voetgangers op het Oudburg naar een zwarte open poort; bij de vismijn aan het Gravensteen flitst een fileermes op en ploft achter de kieuwen van een grote kabeljauw die spartelt en aan de hand van de mooie verkoopster tracht te ontkomen; een vrouw sloft, nog zonder oogschaduw en met krulspelden in haar haren, een buurtwinkel binnen, pakt werktuiglijk een fles water, een pakje sigaretten en een krant; de Tunesische kruidenier op het Oudburg frommelt het dagblad van gister rond een koolrabi, een rode peper en een bundeltje radijzen.
Tchongcast 
Plaats een reactie