Franco: de ultieme afro-latin connectie


Onlangs kocht ik in de museumshop van Muzee een dubbelelpee van de Congolese zanger/gitarist/componist/bandleider Franco (François Luambo Luanzo Makiadi, 6 juli 1938 – 12 oktober 1989). Ik viel voor de goede persing en de zorgvuldige liner notes, deze compilatie blijkt van een al langer bestaand Brussels label te zijn: Planet Ilunga. Nu heb ik al vrij veel muziek van Franco, maar deze in vier kanten opgedeelde dwarsdoorsnede van zijn oeuvre biedt zeker een meerwaarde.

De 23 stukken vertegenwoordigen vier fasen in ’s mans immense oeuvre: kant a is een selectie van de werken die Franco op zijn eigen label begin jaren zeventig uitbracht, toen hij de orkestratie beslissend veranderde. Kant b bevat de eerste buitenlandse opnames van Franco, begin jaren zestig in Brussel voor het label Surboum African Jazz. Kant c bevat vijf zalige covers uit de Cubaanse muziek, waaruit Franco zoals bekend vrijelijk putte ter inspiratie, zoals El Paso de Encarnación (Orquesta Harlow, Cubanismo! en Manolito y su Trabuco namen hiervan ook prachtige interpretaties op trouwens). Tenslotte staan de stukken op kant d symbool voor de wijze waarop Franco voor zijn muziek de fundamenten ook zocht en vond in de Congolese tradities, en teksten schreef in andere talen dan het Lingala.

De kwaliteit van deze persing maakt de gelaagde rijkdom van Franco’s muziek haast fysiek, vooral de diepe, dansende bassen en sprankelende gitaarsolo’s komen kristalhelder uit de luidsprekers. Ik zag laatst dat in het vernieuwde Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren (ik schreef over deze bijzondere plek eerder in de Groene Amsterdammer) Franco gelukkig nog steeds in de vaste opstelling wordt getoond. Op Planet Ilunga zie ik nog veel meer mooie releases aangekondigd..

Plaats een reactie